Rebecca Hunt - Meneer Chartwell (Mr.Chartwell)



Scene 1: Sir Winston Leonard Spencer Churchill, 89 jaar, wordt wakker in zijn huis Chartwell in Kent. In de hoek van zijn slaapkamer ligt het kolossale ding, de zwijgende massa.
Scene 2: Esther Hammerhans, een spichtige, zwaarmoedige jonge vrouw, wacht in Battersea op een mogelijke kandidaat voor het rommelkamertje dat ze te huur heeft. Aan de deur staat een grote zwarte stinkende hond, Meneer Chartwell. Hij wil de kamer bij haar huren.

Het kolossale ding is Meneer Chartwell. Meneer Chartwell is de verpersoonlijking (verdierlijking?) van de depressie waaraan Churchill lijdt, waaraan ook Esthers overleden man Michael leed. En waaraan Esther ook lijkt te gaan lijden, nu Meneer Chartwell ("zeg maar Zwarte Pat") voor haar deur staat.
De echte Churchill leed ook werkelijk aan depressies, en sprak daarover als 'the black dog of depression'. Op die manier is Rebecca Hunt erop gekomen de depressie vorm te geven als een grote zwarte hond, waardoor zij zowel Churchill als Esther kan laten praten over wat het is om depressief te zijn, in hun tweegesprek met Zwarte Pat. Een originele vondst, maar voor mij werkte het niet.

Nu lees ik toch best wat fantasy waarbij ik er geen enkele moeite mee heb te geloven dat er draken bestaan en dat die soms ook nog praten. Maar een hond die op twee poten aan je deur staat en een gesprek met je aangaat....nee dat wilde er maar niet in.
Het zijn eigenlijk twee verhalen in dit boek, het verhaal van Churchill en het verhaal van Esther, en die twee verhalen kruizen elkaar op een dag, met Zwarte Pat als gemeenschappelijke deler. Want alleen zij kunnen Zwarte Pat horen en zien.

Ik vond het erg dunne verhaallijnen waarin veel herhaald werd en die grote vieze Zwarte Pat was ik al erg snel zat. Omdat ik er niet 'in mee kon' werd dit boek geen deel van mij en bleef Esther een ééndimensionaal karakter waar ik geen enkel gevoel bij had.

Jammer dat zo'n goede vondst door een slechte uitwerking zo de mist in kan gaan.

Boekgegevens:
Uitgeverij Orlando, 2011, 226 blz.
Ik las dit boek als: ebook

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen